loading
0
Koszyk
Użytkownik

 

   Aby piękno biżuterii trwało jak najdłużej, należy pielęgnować ją zgodnie z kilkoma ważnymi zasadami:

 

1. Biżuterię zdejmujemy do prac domowych, by nie narażać jej na uszkodzenia mechaniczne i chemiczne.

2. Przechowujemy ją w oddzielnych torebkach, w miękkiej szmatce lub biżuteryjnych pudełeczkach wyściełanych gąbką lub miękkimi tkaninami; ten sposób chronić ją będzie przed zarysowaniami i utlenianiem, kontakt ze sobą różnych metali i kamieni powoduje bowiem negatywne reakcje chemiczne.

3. Nie nosimy biżuterii w bliskim kontakcie z inną biżuterią, chroniąc ją przed ścieraniem i zarysowaniem.

4. Unikamy noszenia biżuterii w trakcie czynności takich jak: kąpiel, opalanie, uprawianie sportów (głównie pływanie na basenie lub w morzu) oraz spanie podczas którego może dojść do zerwania delikatnych wyrobów.

5. Unikamy kontaktu biżuterii z kosmetykami, w tym głównie z perfumami, lakierem do włosów, kremem czy dezodorantem, by ustrzec się przed przebarwieniem skóry w miejscu kontaktu z biżuterią oraz przed niepożądanych reakcjami chemicznymi biżuterii, np. czernieniem.

6. Na łańcuszkach nie zawieszamy cięższych zawieszek, które powodować mogą osłabienie i przetarcie ogniw.

7. Systematycznie czyścimy biżuterię z codziennych zanieczyszczeń, w tym potu i kurzu, a co pewien czas myjemy biżuterię w wodzie, a następnie wycieramy do sucha miękką ściereczką; polecamy także korzystanie ze specjalistycznych płynów czyszczących dostępnych w naszym sklepie.

8. Biżuterię przechowujemy w miejscu suchym, chłodnym i ciemnym, unikając tym samym miejsc takich jak łazienka (wysoka wilgotność) czy miejsc z intensywną ekspozycją słońca (parapet okienny), które powoduje odbarwienia.

9. Chronimy biżuterię przed zahaczeniem, skutkiem czego może być zerwanie, załamanie lub zdeformowanie.

10. Unikamy narażania na ścieranie wrażliwych powierzchni rodowanych, diamentowanych, satynowanych lub pozłacanych o cienkiej zewnętrznej warstwie wyrobu. 

 

PIELĘGNACJA PEREŁ (źródło: Wikipedia.pl)

Perły nie są materiałem trwałym. Łatwo podlegają zmianom i rozkładowi. Pod wpływem wilgoci pęcznieją, podczas większej suszy ulegają wysychaniu, kruszeją i rozpadają się. Perły zatem „starzeją się” i mają ograniczoną długość życia. "Starzenie się" pereł można podzielić na następujące etapy:

  • najpierw stają się matowe
  • następnie widać pęknięcia,
  • zaczynają się łuszczyć
  • aż wreszcie, rozsypują się.

Na często i długo noszonych perłach mogą powstać deformacje i odchylenia od ich pierwotnej formy. Szkodzą im zarówno susza jak i znaczna wilgotność. Perły są również wrażliwe na kwasy, pot wydzielany przez skórę (kwaśny odczyn), kosmetyki, lakier do włosów.

Nawet przy ostrożnym obchodzeniu się z nimi na skutek rozkładu konchioliny (składnik masy perłowej) tracą blask. Usunięcie zewnętrznej warstewki nie zawsze daje pożądane rezultaty zwłaszcza, gdy rozkład dotknął warstw głębiej leżących.

Gwarancja na określoną długość życia perły nie jest możliwa; szacunki podają średnio 100 – 150 lat. Jednak istnieją kilkusetletnie perły, które prezentują się doskonale. Perły mające wiele lat ciemnieją, przybierając barwę stalowoszarą. Próby przywrócenia barwy za pomocą naświetlania nie dały żadnych rezultatów.

Perły znajdowane w starych grobowcach rozpadały się przy dotknięciu, nieraz pozostawał po nich ślad w postaci brunatnego proszku.

Regularna kontrola i pielęgnacja w specjalistycznym zakładzie może przedłużyć życie pereł.

Ponieważ perły mają niewielką twardość powinno się je nosić i przechowywać w takich warunkach, żeby ich powierzchnia nigdy nie stykała się z metalem.