loading
0
Koszyk
Użytkownik

 

 

   Opisy produktów zawierają czasami słowa dotyczące technik zdobniczych, które wymagają krótkich, pomocnych definicji. Warto znać typowe słownictwo, by mieć dokładną wiedzę o biżuterii, która jest przedmiotem zakupu, a także w prawidłowej jej pielęgnacji.

Niniejsze zestawienie zawiera kilka najważniejszych sformułowań wraz z krótkimi wyjaśnieniami.

 

  • DIAMENTOWANIE

     

    to proces technologiczny, który polega na ścinaniu powierzchni srebra, by uzyskać błyszczącą, wręcz lustrzaną płaszczyznę. Dzięki diamentowaniu wyroby nabierają skrzącego blasku i są lżejsze o ok 20% od tych samych produktów nie poddanych temu procesowi. Nazwa technologii pochodzi od noży, których ostrza wykonane są z diamentu.

     

  • EMALIOWANIE

     

    to pokrywanie wyrobów jubilerskich kolorową, szklistą masą opartą na dwuskładnikowej emalii epoksydowej, która składa się głównie ze sproszkowanego kwarcu (szkło), tlenków różnych metali, które nadają kolor oraz wody.  Uogólniając, emalia jest więc szkłem, który nadaje się do zdobienia prawie wszystkich metali i ich stopów. Utrwalana jest w wysokiej temperaturze i uzyskuje twardość zbliżoną do żywicy np. bursztynu.

    Alternatywą dla szklanej emalii jest barwiona żywica epoksydowa, która w odpowiednim połączeniu składników zastyga bez użycia wysokiej temperatury.

     

  • FASETOWANIE

     

    to metoda szlifowania kamieni lub metalu, dzięki której tworzy się ukośnie ścięte krawędzie, tzw. fasety.

     

  • GALWANIZOWANIE

     

    to proces pokrywania jednego metalu cienką, zewnętrzną warstwą innego metalu. Zabieg ten stosuje się by m.in. nadać odpowiedni kolor, połysk i trwałość wyrobów jubilerskich. Najczęściej galwanizowanie wykonuje się na srebrze pokrywając go cienką warstwą złota, efektem czego jest wygląd do złudzenia przypominający złotą biżuterię.

    Trwałość biżuterii galwanizowanej zależy od sposobu użytkowania i przechowywania biżuterii. Zaleca się unikanie kontaktu ze środkami chemicznymi i innymi metalami oraz odkładanie biżuterii do torebek lub pudełek wyściełanych miękkim materiałem.

     

  • OKSYDOWANIE

     

    to proces pokrywania powierzchni metali cienką warstwą ich tlenków. Zabieg ten stosuje się by nadać biżuterii wygląd postarzenia poprzez zabarwienie wybranych miejsc na kolor czarny. Oksydowanie stosuje się w celach dekoracyjnych lub do ochrony przed korozją.

     

  • RODOWANIE

     

    to proces polegający na pokrywaniu złota i srebra cienką warstwą rodu, czyli metalu szlachetnego z grupy platynowców. Powierzchnie rodowane zyskują jasnosrebrzysty kolor, są odporniejsze na czernienie (utlenianie) i pięknie błyszczą. Ponadto rod dzięki twardej powłoce chroni biżuterię przed uszkodzeniami mechanicznymi.

    Warstwa rodu z czasem ulega ścieraniu, dlatego istotna jest właściwa pielęgnacja biżuterii. Należy unikać kontaktu ze środkami chemicznymi i nie stykać rodowanych powierzchni z innymi przedmiotami, np. z pierścionkami na sąsiednich palcach.

     

  • ZŁOCENIE lub POZŁACANIE

     

    to pokrywanie powierzchni biżuterii cienką warstwą złota w celu poprawienia jej walorów estetycznych. Najczęściej pozłacane bywa srebro próby 925. Grubość złotej warstwy mierzona jest w mikronach, zwanych również mikrometrami (1/1 000 000 metra) i może być różna dla różnych przedmiotów w zależności od celu ich użytkowania. Złota warstwa może być wykonana z czystego 24 karatowego złota lub złota o niższej próbie. Niższa próba oznacza, że do złota dodano inne metale w celu zwiększenia jego twardości. Złote warstwy nanosi się w specjalnej maszynie galzwanizacyjnej do kąpieli złotniczej, a następnie utwardza za pomocą płynu. Grubość złotej warstwy w przypadku metody pozłacania wynosi do 0,5 mikrona, natomiast złocenia do 2,5 mikrona.

    Barwa metalu, na który nakłada się złotą warstwę ma wpływ na kolor złotej powłoki. Biżuteria pozłacana to doskonała alternatywa dla drogiej biżuterii wykonanej w całości ze złota. Nie jest niestety tak wytrzymała jak złoto. Trwałość zależy od sposobu użytkowania i pielęgnacji.